2.3 REWOLUCJA CENTRALNEGO OKRĘGU PRZEMYSŁOWEGO I KONIEC BIEDY LASOWIAKÓW

Powracający w rodzinne strony byli ważnym elementem postępu cywilizacyjnego regionu lasowiackiego.  Jednak najbardziej znaczące zmiany zaczęły się wraz z powstawaniem Centralnego Okręgu Przemysłowego. Biedne wsie między Wisłą a Sanem takie jak obecna Nowa Dęba (zakłady metalowe „Dezamet”) czy Sarzyna (zakłady chemiczne) stały się ośrodkami przemysłowymi. We wsi Pławo (obecnie Stalowa Wola) wybudowano Zakłady Południowe (produkcja stali szlachetnej, sprzętu zbrojeniowego, a w Bykówce (przysiółek Stalowej Woli) powstała elektrownia, w Mielcu fabrykę płatowców.

Oprócz ośrodków wielkiego przemysłu zaczęły rozwijać się już istniejące i powstawać nowe mniejsze ośrodki produkcyjne i przemysłowe. Powstawały małe browary, gorzelnie, młyny, cegielnie, betoniarnia, czy tartaki. Rozwinęło się wikliniarstwo, tak popularne w okilicach Rudnika i Leżajska – powstał nowy ośrodek wikliniarski w okolicach Tarnobrzega.

W miarę stabilną i dobrą sytuację regionu oraz rozwój COP-u przerwał wybuch II wojny światowej. Wojna przyniosła ubytki ludnościowe i ogromne zniszczenia gospodarcze spowodowane działalnością okupanta. Zniszczone zakłady przemysłowe, grabione urządzenia fabryczne, burzone zabudowania gospodarcze i mieszkalne. Zahamowany został również rozwój rolnictwa.

ŹRÓDŁA:

Fudyna J., Lasowiacy. Wiejski dom mieszkalny w widłach Wisły i Sanu. Forma i Funkcja, Mielec 2014

Ruszel K., Lasowiacy, Rzeszów 1994