Stanisław Naróg

Stanisław Naróg urodził się w 1922 roku w Brzózie Stadnickiej. Mieszkał w niedalekiej Żołyni. Z zawodu był rolnikiem. Wyrobem zabawek drewnianych zajął się dopiero od 1945 r.. Początkowo tylko okazjonalnie i na rynek miejscowy. Z czasem, po nawiązaniu współpracy ze Spółdzielnią „Milenium” w Krakowie, dla odbiorcy miejskiego. Rzemiosła uczył się sam podpatrując szwagra i innych doświadczonych rzemieślników w Brzózie Stadnickiej - największym ośrodku produkcji zabawek drewnianych na Rzeszowszczyźnie.

Wytwarzał zabawki tradycyjne: różne koniki, taczki, kołyski dla lalek, motyle i kaczki z ruchomymi skrzydłami, kółka-grzechotki, tracze, gęsi dziobiące ziarno czy karuzele. Wzory podpatrywał w innych warsztatach zabawkarskich, muzeach i książkach.

Stanisław Naróg wprowadzał do zabawek wiele zmian i ulepszeń, a przede wszystkim indywidualne zdobnictwo, co powodowało, że jego wyroby cieszyły się jeszcze większym powodzeniem. Znalazły uznanie także w opinii muzeologów oraz organizatorów konkursów sztuki ludowej. Sprzedawał swoje zabawki na różnych imprezach folklorystycznych, kiermaszach sztuki ludowej.

Pan Stanisław był wielkim znawcą sztuki zabawkarskiej. Praca przy zabawkach była treścią jego życia. Świadomy swoich zdolności i osiągnięć  obdarowywał muzea sporymi kolekcjami własnych prac.

Jego zabawki można podziwiać w zbiorach kilku muzeów krajowych: w Rzeszowie, Krakowie, Toruniu czy Warszawie a nawet w Muzeum Zabawek w Niemczech. O twórczości Naroga często pisano w prasie, mówiono w regionalnej telewizji i radio .

Oprócz osiągnięć konkursowych z dziedziny zabawkarstwa Stanisław Naróg jest laureatem dwóch ogólnopolskich nagród:

• nagrody im. Jana Pocka (1987) 
• nagrody im. Oskara Kolberga (1992).

Stanisław Naróg zmarł w 1998 roku.